Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Αδιέξοδο.

Το κορμί σου, μια τεράστια λεωφόρος.
Θαμπά φώτα που χάνονται στην ομίχλη των ματιών σου.
Ψάχνω διέξοδο μα βουλιάζω πάλι ανάμεσα στα πόδια σου.
Χάνομαι και μόνο στη θέα της γυμνής σου σάρκας.
Φαντασιώνομαι τις ανεκπλήρωτες καύλες μου.
Ιδού το όργιο της ανηθικότητας.
Η αρρώστια της παρεκκλίνουσας ψυχής. 

2 σχόλια: