Σάββατο, 11 Μαΐου 2013


Γύρισε το κεφάλι μηχανικά προς το παράθυρο, όπως κάνει συνήθως όταν τα τρυφερά της βλέφαρα ακονίζουν αυτοκτονικούς ιδεασμούς, κομμένους και ραμμένους στα μέτρα της. Ο κόσμος,  όπως πάντα ευρύχωρος,  χωράει απόψε  τον κάθε οργασμό και την κάθε ονείρωξη. Αυτή προστάζει υπακοή. Το πάτωμα αντίσταση και τα δάχτυλα πιέζουν σε ρόλο βιαστή.  Δεν είναι μόνη, έχει κατά παραγγελία εραστές που χτυπούν το κουδούνι της εξώπορτας, στέκονται για μια στιγμή λέγοντας κάτι κοινότυπο κι εξαφανίζονται. Είναι εκείνοι οι αχόρταγοι τύποι, που την ώρα της συνεύρεσης προσπαθούν σαρκικά να την ξεσχίσουν, λες και είναι το αντικείμενο που κατευνάζει κάθε σαδιστική ηδονή -ούτε καν σεξουαλική- κάθε ζωώδες, καταπιεσμένο ένστικτο.
Επαγγελματίες δολοφόνοι που γεννούν κατά παραγγελία αυτόχειρες.
Ανήκει σε μια φάρα δύστροπη. Το αντιλαμβάνεται καθώς αποκοιμίζει το μυαλό της, καθώς το φροντίζει και συνάμα το ξεσχίζει, καθώς το ξυπνά. Φαίνεται άλλωστε απ' τον τρόπο που γράφει· καμιά ευαισθησία, τίποτα προσεγμένο. Μόνο κόμματα που και που, άτακτα σκορπισμένα σε λάθος σημεία. "Ο λόγος πρέπει να είναι απλός, συμμετρικός, συμμαζεμένος κι όχι πομπώδης και αναιδής.", σκέφτεται.
 Ο λόγος -όπως κι αυτή- πρέπει να προσαρμόζεται σε κάθε κοντό κεφάλι, χωρίς καμιά διάκριση, να υπακούει σε κάθε θέλημα, ακόμη κι αν αυτό έχει σχήμα φαλλού. Μα βρίσκει τις γυναίκες πιο ελκυστικές· εκείνη η ακαταμάχητη ευαισθησία, η απλότητα στις κινήσεις, το παρεμφερές βλέμμα. Και πάλι όχι, την επομένη θα της αρέσουνε οι άντρες κι ο φόβος σκαλώνει πάνω στο φόβο και εκρήγνυται. Ύστερα από δυο μέρες δεν θα της αρέσει τίποτα πια, γιατί είναι δύστροπη.
"Όσοι έφυγαν πρόωρα, χρεώθηκαν ζωή επιπλέον.", μια διαδικασία οικονομίας· αν φύγει τώρα, επενδύει στο χρόνο για μετά κι όσο περισσότερο χρόνο γλιτώσει, τόσο περισσότερο χρεώνεται. Πόσο μάταιο τελικά.

9 σχόλια:

  1. 'Επαγγελματίες δολοφόνοι που γεννούν κατά παραγγελία αυτόχειρες. ' . Με αγγιξε παρα πολύ . Υπέροχο κείμενο . Σε ευχαριστώ που γράφεις και τα μοιράζεσαι . Ελπίζω να είσαι καλά .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλα ειμαι :) μη βλεπεις που γραφω "αυτοκτονικα" :Ρ
      Χαιρομαι που σε αγγιξε! Αλλα θα προτιμουσα να σε αγγιζε κατι διαφορετικο! Βεβαια ολο το κειμενο ειναι μεσα στην κλαψα οποτε δεν υπηρξε τιποτα αισιοδοξο να πιαστεις :)

      Διαγραφή
    2. Ξέρεις γιατί με αγγίζουν αυτά, το ξέρεις καλά . Χαίρομαι που είσαι σε καλό mood , σημαίνει πολλά αυτό . Δεν θα σου πω να εισαι υποκριτικά αισιόδοξη για τις εξετάσεις . Απλά να πιστεύεις στις δυνάμεις και στις ικανότητες που ξέρω πως κατέχεις . αυτά ! (όποτε έχεις χρονο ρίξε μια ματιά στα καινούρια aformh.blogspot.gr)

      Διαγραφή
  2. Βούρκωσα... Καλά που γράφεις και εσύ κ εξυψώνεις το φύλο μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι όπως είναι το φύλο μας (το τρίτο ή τεταρτο ή πέμπτο δεν ξερω πως στο διαολο το εχουν ονομασει) δεν θα βρουμε ποτε την ησυχια μας :) ειναι χαοτικο, τ' ομολογω.
      Σ' ευχαριστω! :)

      Διαγραφή
  3. 2ο κατά τη Simone, χωρίς αριθμό για μένα. διότι όταν υπάρχουν δυο φύλα, τα οποία ΕΪΝΑΙ ΙΣΑΞΙΑ, δεν τα ταξινομείς. Άρα δεν τίθεται ζήτημα 1ου-2ου.
    Πάντως αν και πολύ καλό το δοκίμιο, η τελευταία παράγραφος βγάζει μια αναισθησία και αδιαφορία προς τους τρίτους. Δεν είναι κολακευτικό για το φύλο αυτό, νομίζω. συνέχισε παντως να αποτυπωνεις σκέψεις και προσπάθησε να μοιράζεσαι συναισθήματα. έχω εντρυφήσει στον ψυχολογικό τομέα εδώ και χρόνια και καταλαβαίνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Simone ε; Μαλλον μου ταιριαζει ο ορος "λεσβιαζουσα", αλλα οπως και να 'χει απεχθανομαι κι εγω τις ταμπελες αυτου του ειδους! Οπου υπαρχει αναγνωστης υπαρχει και συγγραφεας και το αντιστροφο! :)

      Διαγραφή
  4. οντως, οι ταμπέλες είναι περιττές. απλα πρεπει, εστω χρειαζεται, να συναναστρεφομαστε με ατομα που μας κανουν να αισθανομαστε ομορφα, διοτι αυτο ειναι σπανιο συναισθημα στις μερες μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή