Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Απλή αρμονική ταλάντωση.


Και προχωρώ προς το τέρμα
προσποιούμαι πως φτάνω
αφού το τέρμα μ' οδηγεί στην αρχή.
Απ' το τέλος -στο τέλος- ξανά ξεκινάω
τώρα οδεύω ξανά στην αρχή.
Κι έτσι εύθυμα προσποιούμαι πως φτάνω
μα πάλι το τέρμα μοιάζει αρχή.
Και το τέρμα που θέλω
να το δω περιμένω σαν μια νέα αρχή.

4 σχόλια:

  1. Δεν είναι κακό να είσαι ταλάντωση . Είναι ακόμη καλύτερο να είσαι αρμονική . και είναι απλά υπέροχο να επιλέγεις αυτούς με τους οποίους ταλαντεύεσαι .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνω!! :)) Ασε εχω χαζεψει με τη φυσικη..

      Διαγραφή
  2. Η αγάπη μου ( για τη φυσική μιλάω ε... ) έχει παιδέψει πολλά μυαλά. Αλλά μολις το ξεπεράσεις αυτό σε μαγεύει . ΚΟΥΡΑΓΙΟ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σημερα παντως δεν με μαγεψε και πολυ :Ρ παραλιγο να γινω φυκοκτονος :Ρ

      Διαγραφή