Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

Δεν ζητώ τίποτα. Ξέρω πως οι σκιές των ανθρώπων αφήνουν σκουριά στην άμμο, στη θάλασσα, στις ταράτσες των σπιτιών και κανείς δεν προσέχει τις πολύχρωμες αύρες που αιωρούνται. Είναι απλό. Αν ντύσω τον ήχο του εκκρεμούς με πένθιμες μελωδίες, τότε ιδού το ρέκβιεμ της ζωής μου. Δεν είναι τίποτ' άλλο παρά νότες στο πεντάγραμμο, συζεύξεις και αριθμοί, άπειροι αριθμοί. Δεν ζητώ τίποτα γιατί δεν είμαι μαζί σου. Κι έπειτα ούτε όραμα ούτε όνειρο μου απέμεινε πέρα από τη τάση γι' αυθυπαρξία. Να με κουρδίζεις που και που, να μου λες πως μπορώ ν' αποδράσω απ' τη διαστροφή της κοινωνίας, του θεσμού και της νόρμας. Δεν ζητώ τίποτα άλλο πέρα από μια τακτική αφύπνιση. 

12 σχόλια:

  1. ' Κι έπειτα ούτε όραμα ούτε όνειρο μου απέμεινε πέρα από τη τάση γι' αυθυπαρξία. Να με κουρδίζεις που και που, να μου λες πως μπορώ ν' αποδράσω απ' τη διαστροφή της κοινωνίας, του θεσμού και της νόρμας. '

    Θα το γράψω σε χαρτάκι και θα το εχω στον πίνακα ανακοινώσεων του δωματίου μου . Δίπλα από Καβάφη, Σεφέρη και Βάρναλη .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα το χαραξω πανω στους τοιχους της ζωης μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να χαραζουμε πανω στους τοιχος τα ονειρα μας μπας και τα δουνε κι αλλοι :)

      Διαγραφή