Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Θέλω τ' όνομά σου να έχει υπόμνημα. Να διασχίζει αστραπιαία το μυαλό μου, μα οι σκέψεις να σταθεροποιούνται εκεί γύρω για καιρό. Μια παράκρουση με ποιότητα, πρωτού επέλθει η πλήρης αποσύνθεση. Η δική μου αποσύνθεση. 
Στο τέλος νικά ο πληρωμένος έρωτας, το συμφέρον και η προοπτική του. Όταν ο ένας δεν μπορεί ν' αγγίξει τον άλλο, ο πληρωμένος έρωτας νικά!
Μα εγώ θέλω δυο χέρια, να βάλω μέσα τα δικά μου.  Να μπορώ τουλάχιστον να μιλήσω για την αποτυχία μου κι ας μιλώ σε παλάμες και σε δάχτυλα. Να μπορείς κι εσύ να νιώθεις τα χέρια σου ζεστά.
Συνομιλία σαρκική. Ας απολογηθούμε στο τέλος για τον έρωτά μας. Όχι ο ένας στον άλλο, μα ο καθένας στον εαυτό του.
Παίζουμε. Εγώ μαζί σου κι εσύ μαζί μου και, είναι διασκεδαστικό το παιχνίδι, εφόσον είναι παιχνίδι. 
Αλήθεια εσένα πόσο σου κοστίζει;

2 σχόλια:

  1. Το εξαιρετικό σε αυτό είναι η θέση και η αναίρεση αυτής, ούτως ώστε να μη διακρίνεται τι είναι τελικά ποθητό. Πολύ καλό :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστω! :) δεν ξερω αν εγινε εκουσια ή ακουσια χαχα :)

      Διαγραφή