Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Η ντροπή των ρομπότ

(aformh.blogspot.gr) Δεν μπορούν οι άνθρωποι να είναι κοντά . Και μιλάνε μέσα από οθόνες . Άψυχα, ψυχαναγκαστικά . Λησμονούν την αληθινή επικοινωνία και συμβιβάζονται με αυτήν την ανούσια και δυστοπική μεταφορά συναισθημάτων. Δεν υπάρχει , όμως πραγματική μεταφορά. Τα συναισθήματα μένουν κάπου μέσα στα καλώδια . Οι μηχανές νιώθουν πιο πολύ από τους ανθρώπους . Είναι πια ντροπή για ένα ρομπότ να το ονομάζουν άνθρωπο . Η ικανότητα για προσαρμογή έθεσε τον άνθρωπο στην κορυφή της εξέλιξης και όλα αυτά για το τίποτα . Για μια κοινωνία που προσκυνά χαρτιά με τυπωμένα νούμερα . Μας πείθουν εύκολα σαν μωρά, αλλά δεν αισθανόμαστε σαν αυτά . Γράφουμε με μαύρα γράμματα σε άσπρες οθόνες και αφήνουμε τα αυλάκια του μυαλού μας κενά από χρώματα, μονάχα ασπρόμαυρα . Και αυτές οι σκέψεις που με κατακλύζουν δεν κρύβουν την σωτηρία . Δεν αλλάζει τον κόσμο αυτός που λέει ό,τι ο κόσμος πρέπει να αλλάξει, αλλά αυτός που το κάνει . Χάνομαι και εγώ μέσα στην ατέρμονη κίνηση των ηλεκτρονίων που δημιουργούν τα είδωλα στα οποία πιστεύω και αφιερώνομαι. Είναι που τώρα πια οι άνθρωποι είναι οι αριθμοί που τους προσδιορίζουν. Και με έκαναν να το πιστέψω αυτό. Με ανάγκασαν να το δεχτώ . aformh.blogspot.gr

2 σχόλια:

  1. Καταπληκτικό ομολογουμένως.
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το έγραψε ένας φίλος! Όντως καταπληκτικό.
      Καληνυχτα κοριτσι :)

      Διαγραφή