Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

Είσαι μακριά. 
Από 'μένα, από 'σένα, απ' το σύννεφο
που τρέμει την άνοιξη. 
Με την εξιλέωση να βγούμε στα παράθυρα, ν' ανάψουμε φωτιές
στις κουρτίνες και στα όνειρά μας.
Θα 'ταν ωραία αν είχαμε κι από ένα όνειρο
να το βγάζαμε βόλτα το πρωί να πάρει αέρα, να το βάζαμε για ύπνο.
Ν' ακουμπάμε πάνω του για λίγο τη φθορά μας. 
Άλλωστε κουρτίνες όλοι μας έχουμε, ποιος δεν έχει κουρτίνες; 
Μονάχα αυτός που του λείπουν τα παράθυρα.

2 σχόλια:

  1. Μου θύμησε αυτό:
    ''..για ένα λινό κυμάτισμα για μια νεφέλη

    μιας πεταλούδας τίναγμα το πούπουλο ενός κύκνου

    για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.''
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή