Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Ελάτε στην κόλαση να κρεμαστείτε με φλεγόμενες θηλιές
Γύρω απ’ τον πληθωρικό λαιμό σας
Να σφίγγουν την ανάσα σας εκατοντάδες διάολοι.
Ελάτε να κάνουμε έρωτα πίσω απ’ τις φυλλωσιές του απαγορευμένου δέντρου
Ή τους θάμνους του σκότους
Χαμογελώντας στους ηδονοβλεψίες που πηγαίνουν κι έρχονται
-Τυχοδιώκτες ή ταξιδιώτες-
Κάτω απ’ το ολόγιομο φεγγάρι ή απ’ το φως των ένοχων αστεριών.
Πόσο ρομαντικά ανήθικο!
Ας πιέσουμε με χιούμορ τις κλειτορίδες μας.
Είμαστε όλοι μας γυναίκες, είμαστε όλοι μας ελεύθεροι.
Κι αφού παρέλυσα το θάνατο, είπα πως τίποτα πια δεν μ’ ανασταίνει.
Αυτός, εκείνη κι εγώ είμαστε κατά βάθος ένα σώμα
Συνάμα μια προσωπικότητα αναιρέσιμη.
Ο ένας τρώει τον άλλο ανά δύο κι έπειτα ο καθένας τρώει τον εαυτό του.
Τρωγόμαστε λοιπόν όντας εραστές του κάτω κόσμου
Θίασος στο μαύρο θέατρο της Πράγας ή το παράδοξο της εποχής.

Μα έτσι είμαι ελεύθερη και ίσως κάποια στιγμή ν’ αφήσω αυτό το φόβο στους επόμενους.  

8 σχόλια:

  1. ΄΄Πόσο ρομαντικά ανήθικο΄΄ θα χαρακτήριζα το εν λόγω ποίημα. Πίεζε εσύ, πίεζε !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  2. "Το να πεθαίνεις είναι, πάνω απ’ όλα, το αντίθετο του να γεννιέσαι. Το αντίθετο του να ζεις δεν έχει βρεθεί ακόμα."
    Chris Marker

    ;)
    Αινιγματικό θα το χαρακτήριζα. Ποίημα που θα αποτυπωνόταν σε μειδίαμα αγανάκτησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ''Κεκλεισμένων των θυρών''

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  4. ~Τυχοδιώκτες ή ταξιδιώτες~
    Κάτι απο τα δύο σίγουρα!

    ΥΓ:Ελπίζω να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή